Home | Peter over zijn slaapapneu: ‘Mijn gesnurk was iedere nacht een grote ergernis voor mijn vrouw.’

Peter over zijn slaapapneu: ‘Mijn gesnurk was iedere nacht een grote ergernis voor mijn vrouw.’

Peter Dekker (38), slaapapneu patiënt bij Jan van Goyen: ‘Voor iedereen die twijfelt zeg ik: doen!’

‘Mijn gesnurk was iedere nacht een grote ergernis voor mijn vrouw. Zelf had ik niets door en sliep als een roos. Althans, dat is wat ik dacht. Ik bleek namelijk hele lange ademstops te hebben, die funest zijn voor je nachtrust.

Het snurken en de lange ademstops werden de afgelopen vijf jaar erger. Dat ik overdag niet fit was weet ik eerst aan mijn baan waarvoor ik veel in het buitenland verbleef. Hierdoor had ik namelijk te maken met verschillende tijdzones. Later vormden we een jong gezin en hoort een slechte nachtrust erbij. Ik trok pas aan de bel toen ik toevallig een artikel las over slaapapneu. Hierin werden de mogelijke gevolgen met soms serieus levensbedreigende ziekten genoemd. Dit was voor mij een wake up call: ik laat mij onderzoeken.

Ik ben toen eerst naar mijn huisarts geweest. Hij verwees mij door naar de afdeling KNO van Medisch Centrum Jan van Goyen. Ik kon terecht bij Dr. Ravesloot die mij vroeg een vragenlijst in te vullen. Op basis van de antwoorden die ik gaf in deze vragenlijst adviseerde zij mij om een slaaponderzoek te doen.

Het slaaponderzoek werd gedaan door VIVISOL en kon gelukkig gewoon thuis. Een medewerker van VIVISOL kwam mij ’s avonds aansluiten op een kastje met sensoren en deed een zuurstofmeter om mijn wijsvinger. Vervolgens moest ik gaan slapen, wat best nog even wennen is met al die draadjes, maar goed te doen was. De volgende dag kwam de medewerker weer om het kastje op te halen.

Twee weken later had ik een afspraak bij Dr. Ravesloot voor de uitslag. Die was helder: mijn adem stokte zo’n 16 keer per uur, dus ik had daadwerkelijk te kampen met slaapapneu. Dat was wel even schrikken, maar gelukkig droeg Dr. Ravesloot meteen een aantal concrete oplossingen aan. Ik besloot te beginnen met de MRA beugel, aangemeten door ACTA (red.: Academisch Centrum Tandheelkunde Amsterdam). Het is een bitje aan de boven- en onderkant. Op de onderkant zitten een soort draculaachtige tanden die ervoor zorgen dat je onderkaak niet naar achteren valt. Op die manier wordt mijn luchtpijp niet meer afgesloten. Na enige tijd werd een herhaal-slaaponderzoek door Vivisol afgenomen. Wat bleek: mijn adem stokte nog maar één keer per uur!

De MRA beugel zelf is een beetje wennen, maar ik slaap er niet minder door. Mijn vrouw slaapt gelukkig ook een stuk beter. Ik zou iedereen die twijfelt om een slaaponderzoek te doen aanbevelen dit te doen: het is vrij eenvoudig en kan gewoon thuis. En belangrijker: uiteindelijk heeft iedereen een betere nachtrust!’